ELEAREN LAINOA

M: Olatz Zugasti. Ar: Mikel Fernandez L: Itxaro Borda.

Jagoitik basamortu horailak ditut desiratzen,
Itsasertz biluziak,
Karrika hutsak,

Eguzki hobengabeak kixkaili larruak, Irri partekatuak noiztenka
Eta denbora.

Ezer ez has, ez pentsa, ez erabaki, Ez mintza amodioaren aitortzeko ez bada...,

Elearen lainoa plazaren erditik Kezkaren sosegu agurka Hegaldatzen denean
Azkorriko zeru ubelegiek biltzen naute

Eta denborak.

Ezer ez has...

Lerratzen diren so auherrak

Ditut maite eta denboraren Bihozkada hunkituak:

Ezer ez has...

Ez mintza amodioaren aitortzeko ez bada,
Utz bizitzaren hautsak herioaren itsutzera

Eta ibili
Denboran bezala
Kanta baten hatzetarik oinik dukedano.

Ezer ez has...

ILUNDU BEGIAK

Ukamenak ilundu begientzat Jadanik
Ikustezinak bilakatuak gara: Nehork ez gaitu gurutzatzen Edo

Eta
Saihetsetik iragaiten zaizkigunean Ez digute agurrik luzatzen,
Ez bagina bezala. Egunerokotasunaren ausikia salbu, Maitalerik ez daukagu,
Eta tristura dorpeaz
Asetzen goaz;
Alabaina
Guziek badakite
Maitasunaren oinarrizko
Baldintza soakoetan
Bermatzen dela,
Eta ukamenak ilundu begientzat Dagoeneko
Ikustezinak bilakatuak gara.

GOIZEKO BORTZETAN

Banintu bi hegal
Joan nindaike berehala Zure leiho hegira Kantuz agurtzera.

Kanpoan euria dugu Entzuten ote duzu
Ni ere euri banintz Joan nindaike berehala

Zure teila hegira Kantuz agurtzera. Nere hedoitik Goizeko bortzetan.

OINEZ

Garapen iragarriaren sareetan Lekurik ez dugunok
Hargatik,
Oinez

Jarraituko dugu,
Desertu idorretan
Zango-zola lardaskatuak Orbaindu arte.
Zure eskua, zure soa,
Zure ezpainen plegu minbera Gidari xume bekizkit, Pentsamendu doieko
Argizpi kuttun,
Are urrunago eraman dezagun Garapen iragarriaren sareetarik Kanpo daramagun
Ibilbide
Itxuratzailea.
Desertu idorretako
Errautsek
Betazalak, biloak, soinak Lurrez

Estaliko dizkigutelarik Salbatunean, Noizbait
Ez ote gara

Elkar ezagutuko?

ZENBAT GAU

Zenbat gau, zenbat egun, Zure bakardadean!
Bete ezin diren aginduen Argilunetan, noraezean.

Ahula dago nere gogoa... Partekatu ele, irri, malkoak Errainu izpi beroa nola Lanbro itsuen urtaroan.

Zure galderek enbarazu egiten ziguten
Bide leunetan joan nahi genuenoi Erantzunik behar ez den leku bat Aurkitu zenuen,

Erantzunik behar ez den leku bat Non zure jakin mina itotzen zen.

Haurra zinen, hamabi edo hamahiru Legeen isilpeko atean barna Oharkabean sartu zinenean
Urteak joan dira

Lausotu galderak.
Ihes egitea bilakatu zen Zure zeregin bakarra.

HATSA GAI ARTINO

Bortu-aska hertsi hartan
Aspaldiko partez
Seguru sentitzen da,
Uholde iragarritik salbaturik bezala. Laster egin dezake laster

Aire hotzak birikak
Labaintzen dizkiola,
Hatsa gal artino,
Laster.
Mendi-bizkarretan gora datozen Erdeinu-mehatxuetarik

Ihes abia daiteke,
Aitak, senarrak, nausiak ohoratzen Dituen jendartetik
Ihes,
Funtsezko askatasun gisa Laudatuak diren ukamen
Eta menpekotasunetarik
Ihes,
Joan baledi,
Aurki lezakea lurrutsetara Laguntzeko untzirik portuan?
Badea basamortu aski handirik
Ihes zilegiaren gerizatzeko?
Ala norberak bihotzaren sakonean Darama bilatzekoa duen Basamortua?
Bihurguneko haltzaren maldara amoltsuki
Erortzen dira euri-berriaren
Malko etsituak:
Oroitzen da maite duela eta ez diola Oraino deus erran.

AZKENEAN KATMANDU

(Felix Iñurrategiri)

Bisutsa baretu zen Argia goian
Guztia hain arin Ta geldiro,

Hain ustekabean! Beldurrarentzat ere Unerik ezean Etsipenaren soseguz Lurraren baitara nindoan.

Gasteizen zure agurraz Oroitzen al zara? Azkenengoa zen, Zeinen ongi zenekien!

Nere oroitzapenetan Galdu nintzen
Delhi, ia ohikoa, Itxaron orduak,
Betiko tirabirak... Azkenean... Katmandu! Iragan hutsegiteek Gogoa zidaten ahuldu.

Iruñan jadanik bazenekien Izotz eta harri jausien Burrunbak,
Aurrez aurre

Begiratzera Behartzen duela Agian
Zuk zeuk

Egin zenuena.

Gasteizen...

Hormaduran gora
Igo ninduen Atxok
Berriro zure kanta kuttunena Entzunez
Geratu ginen
Eta zure heriotzak
Niregan utzi
Malko mikatzak
Ixuri nituen.

Gasteizen...

KRISTALA PORROSKAN

Eskola hartan kristalak

Margoz ziren estaliak

Lore ta ximeletez
Zoin polliki apainduak

Iguzki bat han xokoan

Xoriak ere baziren

Eskola hartan kristalak

Margoz ziren estaliak.

Zuk ere zure leihoa

Margoz duzu estalia

Aurpegian irripar ta

Ahoan ele eztia

Bainan zure bihotzean

Tinke daukazu egia

Erakutsi dauzute ta

Gordetzen zure bizia.

Kristala hautsiko dut

Ukomiloan zauri bat

Bainan kristala porroskan

Lurreratzen denean

Zure iguzki beroak

Berotuko nau barnean

Ukomiloan zauri bat

Bainan kristala porroskan.

KARRIKETAN BARNA

Elur utziz gaueko

Urratsen aztarna,

Banoa ni Mauleko

Karriketan barna.

Airearen hotzean

Hatsanga nabila,

Haizea bihotzean

Maitearen bila.

Itzal-bideko saila

Oinazetan darrait:

Arrabazka apaila,

Izua joan zait!

Desiraren lumak

Zuregana heltzen:

Minaren marrumak

Dirade ubeltzen.

Izotza ezpainetan

Nago zure maldan

Dardarka, zainetan

Amodioz kaldan!

© All rights reserved 

Kantaita Enea

  • w-facebook
  • Twitter Clean
  • w-youtube